تبلیغات
ایرانیکا - معنویت را از یاد نبریم

تجهیزات

آرشیو موضوعی

آخرین پست ها

اخبار خودرو

آرشیو

صفحات جانبی

لیست آخرین رویدادها

کتاب و نشریات

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

نمایشگاه ها | همایش ها | کنفرانس ها | سمینارها

سایت صنعت ایران

معنویت را از یاد نبریم


همه كسانی كه از شرق و غرب عالم به دیدن آثار قدیمی ایران مخصوصاً آثار تاریخی اصفهان می آیند در خاطرات ونوشته های خود از یك راز مهم پرده برمی دارند، در كتاب های خود می نویسند : در مساجد و معابدی كه درایران مشاهده می كنیم آثاری از معنویت به چشم می خورد، تمام هنرمندان ایرانی با انگیزه ای سرشار از معنویت آثار هنری خود را خلق می كنند. به هر نقطه ای ازآثارتاریخی كه نگاه می كنید به همراه كاشیكاری ها، منارها، گنبدهای نیلگون، صحن نمازخانه ها و معابد، معنویت را با چشم های روشن و پاك می بینید، این انگیزه ی ماورایی درآجرها، خشت ها، قطعه های چوب رشته هایی كه پنجره های معابد را زینت داده اند خواهید دید، گویی هر ذره ای از خاك و آجر این ساختمان با یاد خدا، نام خدا و سخن خدا كنار هم قرار گرفته اند، سازندگان این بناهای باشكوه، از ایمان پرتوانی برخوردار بوده اند.

علاوه بر آثار تاریخی كه باید برای هر قطعه ای ازآن مقاله ی جداگانه،- به قلم شیفته گان هنرآگاهان خبره و هنرشناسان صاحب قلم – به رشته تحریر درآید، صنایع دستی كه با دین و مذهب آمیخته است، آب و رنگ و بوی عطرآگین ایمان را عرضه می كند.


در زمان ما كسانی كه تنها به معماری مساجد و آثار مذهبی می پردازند كه از یك روحیه خدایی برخوردار

می باشند بسیاری از افراد را می بینیم كه در مساجد، معابد، زیارتگاهها، تكیه ها، حسینیه ها و آثارمذهبی حضور پیدا

می كنند و با دیدن ساختمان ها، منارها، گنبدها، راهروها،كتیبه ها، كاشیكاری های اطراف محراب به شورو وجد عاطفی معنوی توصیف ناپذیری می رسند.

عده ی زیادی از مردم ما بخصوص هنگام حضور در این مراكز و در زمان های خاص دست به ایثارگری می زنند این ایثارگری ها گاهی با پرداخت مبلغ قابل ملاحظه ای پول یا صرف وقت همراه است. عده ای به رایگان در این مراكز كار می كنند، یا وسایل زندگی خود را برای مدت مشخصی به این مراكز امانت می سپارند و یا وقف می كنند از این قبیل فعالیت ها زیاد به چشم می خورد كه می تواند در مورد هر یك از این فعالیت ها كتابها نوشت.

همین مردم را می بینیم در امورخیریه شركت می كنند، مبلغ قابل ملاحظه ای از پول های خود را برای سرپرستی ایتام می پردازند، گاهی به خانواده های بی سرپرست و بینوا كمك می كنند، پول های خود را در حساب های قرض الحسنه ی مردمی می سپارند تا به نیازمندان قرض داده شود به بیماران كلیوی كمك می كنند برای خانواده های نیازمند جهیزیه فراهم می كنند كه این خود فصل دیگری از فعالیت های خیرخواهانه ی مردم است.

این ها جلوه های گوناگونی از امور معنوی مردم است كه جای خوشبختی و شادمانی است، اما سؤالی كه حائز اهمیت است و همه علاقه مندان به پیشرفتهای علمی و اخلاقی مخصوص جامعه شناسان باید آنرا پاسخ دهند، این است كه چرا همین مردم این معنویت و گذشت و ایثار را در كارخانه های تولیدی بكار نمی گیرند؟ چرا از این نیروی معنوی در كاری كه بر عهده ی ما در جامعه نهاده شده است بهره نمی گیریم، چرا در انجام وظیفه این ایثار و گذشت را به دست فراموشی می سپاریم؟ چرا در خرید و فروش و سایر معاملات، فراموش می كنیم كه باید گذشت داشته باشیم؟ چرا در رانندگی، قوانین مربوطه را زیر پا می گذاریم؟ چرا سرساعت در محل كار حاضر نمی شویم؟ و چرا به هنگام خارج شدن از محل كار زمان را رعایت نمی كنیم؟ وچرا درطول مدتی كه باید درمحل كارحضور داشته باشیم، به اندازه ی مقرر كار نمی كنیم؟ آیا هریك از ما به اندازه ی هریك از ژاپنی ها، هندی ها، كره ای ها، مالزی ها و... كارمی كنیم؟ آیا بخوبی وظیفه خود را می شناسیم؟

می دانیم آقای «كونوسوكی ماتسوشیتا» نام كتاب خود را «نه برای لقمه ای نان» نهاده است، راستی چرا؟ از دیدگاه او( كه شاید تكیه گاه ایمانی عظیمی مانند تكیه گاه ما مسلمانان نداشته باشد) نباید برای لقمه ای نان تلاش كرد هدف كارهایی كه انجام می دهیم خیلی بالاتراز این است كه تنها بخواهیم برای پرشدن شكم این همه تلاش كنیم.

گویا آقای ماتوشیتا از انجیل الهام گرفته كه می گوید:

«انسان نه تنها برای لقمه ای نان كار می كند، كه برای خدا كارمی كند»

انسان با داشتن این همه عظمت و قدرت اندیشه و نیروی معنوی باید از امكانات خود بطورمثبت بهره برداری نماید، لقمه ای نان، این جسم خاكی را پایدار نگه می دارد، انسان نباید این قدر غرق مادیات شود، بلكه باید از همه مواهب الهی، از نیروی عظیم درونی خود گرفته تا مواهب طبیعی خود همه را باید در راه سعادت واقعی خود و دیگران به كار برد. چرا از ذخائر معنوی خود بهره نمی گیریم، چرا معنویت خود را در صنعت به كار نمی بریم، چرا از اخلاق خود در تكنولوژی استفاده نمی كنیم؟ چرا معنویات را فقط به مساجد، معابد، زیارتگاهها اختصاص داده ایم، چرا به محیط كارخود كه می رسیم، در واحد صنعتی، خدماتی، كشاورزی، و حتی در بین راه در رانندگی با معنویت و خدا و بزرگان دین خداحافظی می كنیم، ممكن است در مساجد و معابر، پول خرج كنیم به مردم به مناسبت ویژه ای چای و شیرینی و غذا بدهیم، یا بمناسبت اعیاد عید مذهبی یا تولد یا شهادت بزرگی از بزرگان این خیرات بدهیم، به یك نفر، دو نفر، صد نفر، هزار نفر، غذا بدهیم، ممكن است قربانی كنیم و گوشت قربانی را به نیازمندان یا خویشاوندان و همسایگان بدهیم و از این انفاق یا مساعدت خوشحال هم بشویم، اما از این بذل و بخشش در محل كار، بازار، خیابان و محیط كار دریغ می ورزیم كنیم. چرا دو شخصیتی یا چند شخصیتی هستیم؟

ممكن است فضایل اخلاقی و كمالات نفسانی را به زبان جاری كنیم، بیان كنیم، درباره آنها داد سخن بدهیم، مقاله بنویسیم، سخنرانی های مفصل ارائه بدهیم، اما در عمل آنها را به كار نبریم، و نمی دانیم كه این كارها وقتی نتیجه می دهد كه عمل كنیم.

همه ما می دانیم كه « لَیْسَ للانسان الّا ما سَعی » آنچه به انسان می رسد تنها نتیجه كارو كوشش و فعالیت خود اوست. و هیچ كس باردیگری را به دوش نمی كشد، و هر كس به هر جا می رسد تنها دراثر تلاش و كوشش خود اوست. اگر كار و كوشش همگانی شود و همه در یك راستا و یك جهت حركت كنیم، می توانیم امیدوار باشیم كه زندگی ما توأم با نیكبختی و سعادت همراه گردد. و الا از حرف زدن ها و این همه تكرار مكررات هیج نتیجه ای حاصل نخواهد شد.

سعدیا گرچه سخندان و نصیحت گویی

                          به عمل كار برآید به سخندانی نیست.

منبع: سایت فرهنگ ملی :  farhangemeli.com

سایت های علمی

لینکستان

دانستنیها

اخبار و مقالات علمی

درباره وبلاگ

مقالات فنی و مهندسی
زندگینامه دانشمندان
مطالب آموزشی
مطالب عمومی
داستان های زیبا
مقالات علمی
سخنان بزرگان
سخنان مشاهیر
مدیر وبلاگ : سایت ایرانیکا

لینکدونی

جستجو

نظرسنجی

  • کدام یک از موضوعات وبلاگ بیشتر مورد علاقه شماست؟








----- banner place -------

نویسندگان